مقاله حشرات | ملخ

مقاله حشرات  | ملخ

مقاله حشرات  | ملخ مقاله ذكر شده در رابطه با حشره اي مزاحم به عنوان ملخ مي باشد كه اين نوع حشره داراي انواع مختلفي است كه در ذيل بيان شده است .بندپايان بزرگترين شاخه گروه حيواني هستند و حدود ۸۰ درصد گونه هاي شناخته شده سلسله حيواني مربوط به اين شاخه است. نام Arthropoda يا بندپايان از دو كلمه يوناني Arthron به معناي بند و Pous به معناي پا كه انگليسي آن Jointed feet مي‌باشد مشتق گرديده است. شاخه بندپايان به رده هاي زيادي تقسيم مي شود كه مهمترين آنها رده حشرات (Insecta) يا شش پايان (Hexapoda) مي باشد. حشرات بيشترين تعداد گونه را در سلسله جانوري شامل مي شوند و بعبارت ديگر مي توان گفت كه تعداد حشرات شناخته شده شش برابر كل ديگر موجودات كره زمين است. در دنيا تا كنون بالغ بر يك ميليون گونه حشره شناخته شده و احتمالاً به همين تعداد هم هنوز گونه هاي ناشناخته وجود دارد كه بتدريج توسط حشره شناسان تشخيص و به علم حشرشناسي معرفي مي گردد. از بين يك ميليون گونه شناخته شده تعداد سخت بالپوشان در درجه اول و بعد از آن پروانه، زنبورها و مگس ها به ترتيب بالاترين تعداد را بخود اختصاص مي دهند. براي شناسائي حشرات بايد به علن طبقه بندي يا Taxonomy آگاه بود. حشرات مانند حيوانات و گياهان به گروه هاي مختلف تقسيم شده اند تا شناسائي هر يك از آنها دچار اشكال نگردد.

– راسته راست بالان Orthoptera

اين راسته شامل حشراتي از قبيل ملخ ها، سوسري ها و سيرسيرك ها هستند و داراي بدني كشيده مي باشند. در بعضي از گونه ها، بالها كوچك و يا وجود ندارند. تعداد بالها دو جفت كه بالهاي جلويي معمولاً كيتيني و بالهاي عقبي غشائي و بصورت بادبزن تا خورده و موقع استراحت در زير بالهاي جلوئي قرار مي گيرند. اندامهاي مولد صوت در بين حشرات اين راسته فراوان است و از اين جهت اين حشرات را موزيسين هاي دنياي حشرات مي نامند. توليد صدا فقط توسط افراد جهت جلب جنس مخالف براي جفتگيري بكار مي رود. اين حشرات اغلب داراي يك نسل در سال مي

باشند. تخم ها اغلب به صورت مجموعه اي در يك كپسول گذاشته مي شود. اين حشرات اغلب گياهخوار و از بين آنها ملخ ها از مهمترين آفات گياهان زراعي هستند و در موقع جمله خسارت آنها بسيار زياد است. سيرسيرك خانگي (Gryllus domesticus) و سيرسيرك صحرائي (Gryllus desertus) نيز از گونه هاي مهم اين راسته هستند.

اين حشرات داراي دگرديسي ناقص بوده و داراي ۵ سن پورگي مي باشند. اغلب در سطح زمين يا روي گياهان زندگي مي كنند ولي بعضي از آنها در زيرزمين بسر مي‌برند. پاها از نوع دونده، شاخك ها غالباً بلند و در انتهاي شكم داراي يك جفت زائده به نام سرسي (Cerci) هستند. ماده ها مجهز به تخمريزند كه شكل و اندازه آن در گونه هاي مختلف متفاوت است. در مناطق معتدل سرد بيشتر گونه ها زمستان را به صورت تخم مي گذرانند. ملخ دريائي و ملخ مراكشي از جمله آفا

ت مهم گياهان زراعي هستند كه در فصل آفات غلات به تفصيل شرح داده خواهد شد. بعضي از مؤلفين سوسري مانندها را در راسته جداگانه اي بنام Dictyoptera طبقه بندي نموده‌اند ولي Borros Delong (1971) اين راسته را در راسته Orthoptera ادغام .و شرح مي دهند و مجموع گونه هاي شناخته شده هر دو راسته را ۲۲۵۰۰ گونه مي‌نويسند. آبدزدك ها، شيخك ها و چوبك مانندها نيز جزء اين راسته محسوب مي‌شوند.

راست بالان Orthoptera
در اين راسته عدة زيادي از مهمترين آفات نباتات زراعي قرار كرفته اند. خصوصيات مشترك آنها دارا بودن دو جفت بال است كه بالهاي جلويي چربي و نسبتاً ضخيم و باريك است و Tegmina ناميده مي شوند، در حاليكه بالهاي عقبي غشايي بوده و به Membrance موسوم است، بالهاي عقبي مانند بادبزن ژاپني زير بالهاي جلويي تا مي شوند. راست بالان قطعات دهاني جونده دارند. و اغلب گياهخوارند. معدودي نيز از حشرات و جانوران ديگر تغذيه مي كنند. اكثر گونه ها توليد صدا مي كنند. اين صدا بوسيله مالش بالها به هم و يا قسمتي از بالها باران پاها توليد مي شود. توليد صدا فقط توسط نرها صورت مي گيرد. اين حشرات داراي استحاله ناقص (Hemimetabola) هستند و

داراي پنج سن پورگي مي باشند. اغلب در سطح زمين يا روي نباتات زندگي مي كنند ولي بعضي از آنها در زير زمين زندگي مي كنند.پاها بيشتر از نوع دونده، شاخك ها غالباً بلند و در انتهاي شكم داراي يك جفت زائده به نام Cerci هستند. ماده ها مجهز به تخمريزند كه شكل و اندازه آن در گونه هاي مختلف متفاوت است. در مناطق معتدل سرد بيشتر گونه ها زمستان را به حالت تخم مي گذرانند.

hoptera يا راست بالان بر اساس طبقه بندي (Imms 1975)
1- شاخك ها به اندازه يا طويل تر از طول بدن و داراي بندهاي فراوان، دستگاه Tympanal در صورتيكه وجود داشته باشد در ساق پاي جلويي قرار گرفته است Ensifera
شاخكها كوتاه و داراي كمتر از ۳۰ بند، دستگاه Tympanal در صورتيكه وجود داشته باشد در قاعدع شكم قرار گرفته است.

Caelifera.… ۹۰۰۰۰۰۰
۲- پنجه ها حداقل در پاهاي مياني و عقبي چهار مفصلي است. Tettigonoidea
پنجه ها سه مفصلي است. (Grylloidea… ۸۰۰۰۰۰۰)
۳- بندهاي دوم و سوم نجه ها داراي لبه هاي بزرگ و متحرك، بالها در صورت وجود هنگام جمع شدن به صورت مارپيچ به هم پيچيده مي شود Schizodactylidea
پنجه ها و بالها مطابق شرح فوق نيست ۴۰۰۰۰۰
۴-در بدن كشيده، بدون بال، چوبك مانند، يا شبيه برگ درختان، پاي عقبي كلفت نيست. .. .. .. .. Phasmodidae

بدن كشيده نيست، ران پاي عقبي ضخيم شده است. ۵۰۰۰۰۰۰
۵- پنجه ها به هم فشرده نيست ۶۰۰۰۰۰۰
– پنجه ها به هم فشرده يا استوانه اي است. ۷۰۰۰۰۰۰
۶- حشرات نر در بالهاي جلويي معمولاً داراي وسيله توليد صدا، ساق پاي جلويي داراي عضو شنوايي Tympanal، ساق پاي جلويي و مياني فاقد خارهاي متحرك در سطح زيرين است.
Tettigonidae….

حشرات نر در بالهاي جلويي فاقد وسيله توليد صدا، ساق پاي جلويي فاقد عضو شنوايي و ساق پاهاي جلويي و مياني مجهز به خارهاي متحرك در سطح زيرين است.
Gryllacrididae
7- بالهاي جلويي حشرات نر داراي اندام توليد صدا، روي ساق پا عضو شنوايي Tympanal وجود دارد.
Prophalangopsidae
بالهاي جلويي افراد نر فاقد اندام توليد صدا و ساق پا فاقد عضو شنوايي است.
Stenopelmatidae…………….
۸-پاهاي جلويي كننده با ساق نسبتاً كوتاه پهن، تخمريز از بين رفته است.
Gryllotalpidea………..

– پاهاي جلويي كننده نيست، ساق پا ساده و تخم ريز بلند Gryllidae………..
۹- پنجه ها هميشه سه مفصلي، سخكها كمي بلند (Acrididae)
– پنجه ها يك يا دو مفصلي، شاخك كوتاه و كمتر از ۱۲ بند Tridactybidae
10- پشت قفس سينه اول به سمت عقب كشيده شده و روي شكم را مي پوشاند، Empodicm ديده نمي شود . شاخك بلندتر از ران پاي جلويي. Tetrigidae
پشت قفس سينه اول عادي يا كمي توسعه يافته Empodium يا بالشتك ديده مي شود، شاخك كوتاهتر از ران پاي جلويي

۱۱- بدن كشيده: چوبك مانند، معمولاً بدون بال، پاها طويل و نازك Proscopidae
– مطابق مشخصات بالا نيست
۱۲- پاهاي عقبي با پاهاي مياني و جلويي چندان تفاوتي ندارند، ران پاها خيلي بزرگ نشده و در ماده ها شكم متورم، اندام توليد صدا در سطح پشتي، بند دوم شكمPneumoridae
13- پشت قفس سينه اول مسطح نيست، شاخك كوتاهتر از ران پاي جلويي، پشت سينه اول فشرده نيست. Eumastacidae
– فاقد خصوصيات ذكر شده در بالا Acrididae
14- حشرات كشيده، استوانه اي و بدون بال، پاهاي جلويي كننده، پاهاي عقبي بزرگ نشد اند.
Cylindrachetidae

– حشرات كوچك اندام يا فاقد خصوصات كلي ذكر شده، پاهاي جلويي عادي، پاهاي عقبي جهنده و ران نسبتاً ضخيم. Tridactylidae
شرح مختصري راجع به خانواده هاي هم:
۱- خانواده Tetrigidae
حشرات اين خانواده داراي جثه كوچك، سر كوتاه، شاخك ۹ تا ۲۲ مفصلي و معمولاً ۱۳ تا ۱۵ مفصلي هستند، پيش كرده Pronotum خيلي طويل و تمام شكم را مي پوشاند.بالهاي رويي به

شكل صفحات كوچك بيضي شكل در كنار بدن قرار دارند و بالهاي زيرين طويل تر از بالهاي رويي و در زير پيش گرده مخفي است پنجه پاهاي جلويي و مياني دو مفصلي و پنجه هاي عقبي سه مفصلي است. گونه هاي اين خانواده بيشتر در نواحي گرم و مرطوب انتشار دارند از اين خانواده جنس Paratettix از ايران جمع آوري شده است.

۲-خانواده ملخ هاي شاخك كوتاه Acrididae
طول شاخك در اين خانواده طويل تر از ران پاي جلويي و ۸ تا ۲۸ مفصلي، نخي شكل، شمشيري، سنجاقي يا برگي شكل است. پيش گرده كوتاه و شكم را نمي پوشاند. كارن هاي طرفين رشد كرده است. سطح داخلي ران پاي عقب در قاعده با برآمدگي غده اي شكل روي كارن مياني است. (Bunner’s organ) قرار دارد و انتهاي تخمريز معمولاً خميده و قلابي شكل است. گونه هاي متعددي از ملخ ها سطح انتشار وسيعي در دنيا دارند و تمام گونه ها گياهخوارند. بعضي از گونه ها از آفات مهم گياهان زراعي بشمار مي روند.

Bei- Beinko اين خانواده را به زير خانواده هايي به شرح زير تقسيم كرده است.
الف- (Catanto pinae) Cyrtacanthacridinae در حشرات زير خانواده پيشاني نسبت به فرق سرشيب دار يا عمودي، گودال فرق سر (Foveaola) معمولاً نامشخص، پيش گرده داراي كارن مياني و گاهي اين كارن برآمدگي و فرورفتگي هايي دارد. پيش سينه در حد فاصل دوران پاهاي جلويي برآمدگي مشخصي وجود دارد و گاهي اين برآمدگي كوچك است، سطح خارجي ران پاي

عقب داراي نقش و نگار پر مانند و شيارهاي باريك است. اين فالوس (قطعه كيتيني سطح پشتي فانوس در دستگاه جنسي نر معمولاً قوسي شكل است. گونه هاي اين زير خانواده انتشار وسيعي در دنيا و بخصوصي در كشورهاي گرمسير نظير اتيوپي دارند و از آفات مهم كشاورزي محسوب مي شوند. نظير گونه هاي جنس Schistocerca در قاره آسيا و آفريقا و گونه هاي جنس Melanoplus در قاره آمريكا. مهمترين گونه هاي اين زير خانواده به شرح زيرند:

۱- ملخ ايتاليايي Calliptamus italicus L.
ملخ ايتاليايي كه در ايران به نام ملخ بومي نيز مشهور است، در تمام كشورهاي مديترانه اي و همچنين اروپاي مركزي يافت مي شود. در سالهايي كه جمعيت اين ملخ طغيان داشته باشد تمام پوشش گياهي و سرسبزي اطراف خود را مورد تغذيه قرار مي دهد و اگر گياهان مورد جمله جوان باشد كاملاً آنها را از بين مي برد.

طول حشره نر ۱۶-۲۵ ميليمتر و حشره ماده ۲۰-۳۶ ميليمتر است. رنگ آن متغير و از زرد تا قهوه اي متمايل به خاكستري يا قهوه اي سياه تغيير مي كند. رنگ اين ملخ گاهي يكنواخت است، ويل غالباً لكه هاي كوچك خاكستري يا قهوه اي روي آن وجود دارد. سطح پشت سينه اول هموار و داراي سه خط برجسته طولي مي باشد كه يكي از آنها در وسط و دو تاي ديگر در طرفين قرار دارد فاصله اين دو خط در عقب سينه كمي بيشتر از بالاي سينه است. گاهي در طول دو طرف جانبي يك نوار روشن وجود دارد، كه غالباً در طول بالهاي رويي نيز ادامه پيدا مي كند. در جهت عرض سينه اول

سه شيار باريك ديده مي شود كه سه خط طولي را قطع مي كند. در سينه اول بين پاهاي پيشين يك برآمدگي كوچك شبيه به غده بطور وضوح نمايان است. بالهايي زيري شفاف و در قسمت قاعده پشت گلي است. ران عقبي بسيار قوي و ضخيم است و در سطح داخلي آن كه قرمز رنگ است سه لكه نيره وجود دارد. ساق پاهاي عقبي برنگ پشت گلي مايل به قرمز است.

تخم هاي اين ملخ بطور ۶ ميليمتر و شكل آنها استوانه اي كشيده و تا حدودي نيز خميده است كپسول تخم ۳۵ ميليمتر طول و ۶ ميليمتر عرض دارد. كپسول نيز استوانه اي خميده مي باشد. پوسته كپسول سخت و هر يك محتوي ۲۵-۳۰ عدد تخم مي‌باشد. پوره جوان ۶ ميليمتر طول داشته و رنگ آن قهوه اي متمايل به خاكستري و يا سياه است شكم آن در قسمت داخلي زرد است و سه نوار طولي روي سينه اول دارد. پوره سن پنجم ۱۳-۳۰ ميليمتر طول دارد و از نظر رنگ مانند حشره كامل است.

مناطق انتشار
ملخ ايتاليايي تقريباً در تمام مناطقي كه ملخ مراكشي وجود دارد، شايع است با آنكه اين ملخ در بعضي از كشورهاي اروپايي و افريقايي شيوع دارد، ولي خسارت آن بيشتر در افرقايي شمالي، ايتاليا، مجارستان، شوروي و ايران مي باشد. ملخ ايتاليايي در ايران در نواحي جنوبي و غربي كشور مخصوصاً در همدان، كرمانشاه، ملاير، نهاوند، فارس، اطراف تهران، گيلان، مازندران، آذربايجان، خراسان و خوزستان انتشار دارد. از نظر اكولوژي، ملخ ايتاليائي زمينهاي خشك را كه داراي علف بسيار نباشد، بر جاهاي ديگر ترجيح مي دهند و به طور محسوس به علفهاي جنس درمنه (Artemisia) علاقمند است، زيرا اين علقها خوراك پوره هاي آن مي باشد.

گياهان جنس Salvia كه اغلب در كنار جاده ها، مزارع و اطراف دهات فراوات است، براي تغذيه اين ملخ مناسب است و در اين محلها نشو و نماي ملخ ايتاليايي بخوبي انجام مي شود. همچنين مراتع و علفزارهاي طبيعي نيز كه بواسطه كمي آب و چراي بسيار نيمه خشك مي شود براي نشو و نماي اين ملخ مساعد است.
طرز خسارت
ملخ ايتاليايي در استانهاي گيلان و مازندران و اطراف تهران، يكي از آفات مهم گياهان صيفي، غلات، علوفه و پنبه مي باشد و صدمات فراوان وارد مي سازد. در بعضي از استانهاي ديگر مانند سيستان و بلوچستان و كرمان با وجود آفت، ولي خسارت زيادي ببار نمي آورد.

زيست شناسي
حشرات كامل ملخ ايتاليايي در تابستان ظاهر مي گردند و ماده ها حدود ۱۰-۱۴ روز پس از آخرين پورگي شروع به تخمريزي مي نمايند كه مدت دو ماه نيز طول مي كشد. در اين مدت حشره ماده ممكن است ۴-۶ عدد كپسول تخم بگذارد. تخم ها تمام مدت پاييز و زمستان را به صورت دياپوز بسر مي برند و تا بهار سال بعد تفريخ نمي شوند. پنر و شولوف تحقيقاتي درباره رشد و نمو ملخ C.plestinesis انجام داده كه فيزيولوژي آن شبيه گونه C. Itadicas مي باشد و نتايج حاصله به شرخ زير است:

ملخ آسيايي Locusta migratoria L.
(Acrididae, Ort)
ملخ آسيايي كه به نام ملخ اروپايي (European Locust) نيز گفته مي شود، داراي زيرگونه هاي متفاوتي مي باشد كه در اروپا و ساير كشورهاي جهان بصورت فاز مهاجر باعث خسارت اما در كشورهاي مديترانه اي فقط فاز انفرادي آن شناخته شده است. فاز مهاجر اين ملخ بنام L.Migratoria migratoria و فاز انفرادي آن مربوط به تابستان سال ۱۳۲۵ بودخ كه ملخ مزبور از خاك روسيه به نواحي شمالي غربي درياي مازندران هجوم آورده و از آنجا به آستارا تا اردبيل و از طرف پايين نيز تا بندر انزلي پيشروي نموده است.
۲-ملخ بربري C.barbarus (Costa)
در اين گونه سطح داخلي ساق پاي عقب به رنگ نارنجي مايل به قرمز مي باشد. Cerci در نرها به طرف نوك پهن شده و سطح زيرين آن دندانه دار است. طول بدن در نرها ۷ و ۱۳- ۲ و ۱۶ ميليمتر و در ماده ها ۵ و ۲۳- ۵ و ۲۸ ميليمتر مي باشد. گاهي به عنوان آفت در مزارع هندوانه گزارش شده است.
۳-ملخ توراني C.Turanicus tarb
در اين گونه سطح داخلي راه پاي عقب به رنگ زرد يا خاكستري يكنواخت و فاقد لكه و نوارهاي روشن مي باشد. سطح پشتي ساق پاي عقب به رنگ زرد و سطح داخل آن به رنگ نارنجي روشن است. طول بدن در نرها ۸و ۲۳- ۵ و ۳۱ ميليمتر و در ماده ها ۵و۳۴- ۲و ۴۸ ميليمتر مي باشد. اين گونه از استانهاي شمال ايران گزارش شده است و به گندم و گاهي زراعت پنبه خسارت مي زند.

۴-ملخ مصري Anacridium aegyptium
اين گونه بر خلاف ملخ صحرايي غالباً به صورن انفرادي و بيشتر در نواحي پر درخت جنگل و باغها ديده مي شود. اين گونه نسبتاً درشت و طول بدن حشره كامل ۵۵ تا ۶۵ ميليمتر مي رسد. رنگ عمومي بدن نخودي تيره است. خطوط طرفين پيش گرده مشخص است. بال رويي فرين به لكه

هاي كوچك تيره است. بال عقبي غشايي است. يك نوار عرضي دودي روي آن ديده مي شود كه به دو طرف بال نمي رسد. ران پاي عقبي و داراي سه لكه تيره رنگ مشخص مي باشد. ساق پاي عقبي متمايل له آبي است. اين گونه زمستان را به صورت حشره كامل يا پوره سن ۴ يا ۵ مي گذراند و گاهي به زراعت پنبه و صيفي خسارت وارد مي كند.

۵٫ ملخ صحرايي يا ملخ دريايي Schistocerea gegeria
ملخ دريايي Schistocerca gregaria Forskal
Schistocere peregrina ol.
(Acrididae, ort.)
ملخ دريايي كه مضرترين انواع ملخهاست اصولاً بومي ايران نبوده وبه نام ملخ صحرايي (desert locust) گفته مي شود و چون معمولاً از روي خليج فارس پرواز نموده و خود را به ايران مي رساند بدين جهت ما در ايران به اين آفت ملخ دريايي مي گوييم. ملخ دريايي را انسان از قرنها قبل از ميلاد مسيح مي شناخته و در كتيبه هاي بسيار قديمي نيز به آن اشاره شده است. در ايران خسارت حاصله از هجوم اين ملخ از دير زمان مورد توجه بوده و آفت مزبور قحطي ها و ويراني هايي به بار آورده است.

ملخ

-ملخ دريايي ميهمان ناخوانده اي است كه هرچند سال يكبار از كانون هاي دائمي خود كه شامل افريقا، عربستان سعودي، هندوستان و پاكستان است به مناطق جنوبي ايران حمله نموده و دامنه انتشار آن در بعضي از سالها تا مناطق شمالي بحر خزر كشيده مي شود. از نظر اقتصادي،

خسارت ملخ دريايي فوق العاده حائز اهميت است. دستجات پياده ملخ و بابدار آن هرچه سرسبزي در سر راه خود ببيند اعم از علوفه، غلات، صيفي جات، انواع درختان و نباتات جنگلي را از بين برده و حتي علقهاي هرز از دست اين آفت در امان نيستند. حمله ملخ دريايي، علاوه بر خسارت مستقيم، روي دامداري شديداً تأثير مي گذارد و ميزان گوشت و شير دامها بر اثر حمله آن به مراتع تقليل مي يابد. خسارت اين آفت در ايران به طور دقيق برآورد نشده، ولي يادآور مي گردد كه در آخرين حمله اين ملخ در سال ۱۳۴۰، سطح مبارزه عليه اين ملخ ۰۰۰/۲۵۰۰ هكتار بوده است.

ملخ دريايي به دو شكل بيولوژيكي مختلف وجود دارد، كه نه تنها رفتار آنها بلكه شكل و رنگشان نيز در اين دو مرحله فرق دارد، اختلافات مزبور سابقاً موجب شده بود كه آنها را دو گونه مختلف بدانند، ولي در سال ۱۹۲۱ ميلادي اواروف (Uvarov) ملخ شناس روسي با تئوري فاز، ثابت نمود كه دو گونه مذكور، فقط يك گونه مي باشد و بعدها نيز ثابت گرديد كه ملخهاي مهاجر همان ملخهاي بومي بي ضرري هستند كه در شرايط خاصي رفتار آنها تغيير يافته با عنايت به اين مطلب، ملخ دريايي داراي دو فاز انفرادي (Solitary) و گله اي يا مهاجري (Migratory) است كه اسم علمي آن در فاز انفرادي Schistocerca gregaria. Flaventris و در فاز مهاجري Schistocerca  gregaria ph. Gregaria F مي باشد.
شكل شناسي

طول بدن حشره بالغ ملخ دريايي در مرحله مهاجري از سر تا انتهاي شكم ۵۸-۷۲ ميلي متر و از سر تا انتهاي بالها ۶۲-۷۸ ميلي متر مي باشد. طول شاخها نيز به ۱۵ ميليمتر مي رسد ملخ نر در هر حال كوچكتر از ملخ ماده است. پشت پرونوتوم يا سينه اول داراي دو قسمت مي باشد، قسمت جلويي باريكتر و داراي سه شيار عرضي است كه بفواصل تقريباً مساوي از يكديگر قرار گرفته اساو يك خط طولي سه شيار مزبور را در وسط قطع مي كند. اين خط در حالت مهاجري برجسته نيست و بزحمت ديده مي شود. ملخهايي كه در پاييز وارد ايران مي شوند، داراي رنگ قرمز مايل به قهوه اي هستند و پس از دو تا سه ماه پرواز، موقعي كه نزديك به بلوغ جنسي مي شوند، بتدريج لكه هاي

زرد روي بدنشان ظاهر مي گردد و در موقع تخمريزي زرد مي شوند. اين تغيير رنگ در ملخهاي نر كامل تر و واضح تر از ملخهاي ماده صورت مي گيرد. در نسل هاي بهاره و تابستانه در ايران ملخ هاي بالدار پشت گلي روشن هستند و بعد در اثر پرواز و بلوغ جنسي زرد ليمويي مي شوند. بالهاي رويي نسبتاً شفاف و داراي تعداد زيادي لكه هاي تيره مي باشد. ساق پاهاي عقب زرد رنگ و داراي خارهايي است كه در انتهاي آن سياه مي باشد. روي سطح زيري سينه اول بين قاعده دو پاي جلويي يك برآمدگي كوچك به خوبي نمايان است.(دواچي ۱۳۳)

كپسول تخم ملخ دريايي كه در خاك قرار دارد، تقريباً راست يا اندكي خميده و از دو قسمت تشكيل يافته است. قسمت پايين محتوي تخم و قسمت بالاي آن از ماده كف مانند به ارتفاع ۳۰-۴۰ ميليمتر و قطر ۷ ميليمتر پر شده است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *